ELI D3 – Someren D5 (1-2) 2-3

Voetballen is vooral leuk om te doen. Zeker op een zonnige zaterdag in november.
Voetbal is ook leuk om naar te kijken. Zeker als je langs de lijn staat bij ELI D3.

Someren D5 komt op bezoek en voorafgaand de wedstrijd nemen we in de kleedkamer alle tactische zaken door die belangrijk zijn voor deze wedstrijd. Als we winnen doen we goede zaken richting de subtop. Oh, Someren staat bijna onderaan dus …… Oei, we refereren nog even aan vorige week, waarbij we toch echt met de schik vrij kwamen en alsnog overtuigend wisten te winnen. Laten we dat vandaag voor ons eigen publiek maar direct doen! Winnen.

Spelen langs de lijn, breed houden, aansluiten, vooruit voetballen, goed aannemen, ook zonder bal vrij lopen, juist ingooien met beide benen op de grond, opletten voor buitenspel zowel achterin als ook voorin, juichen bij een goal, enz., enz. Zomaar wat zaken die we met elkaar bespreken, trainen en hopelijk ook in de wedstrijd niet gaan vergeten.

Sharon en Wesley zijn er weer bij en Twan mag bij D1 invallen. De scheidsrechter, the MEN in BLACK, fluit voor de start van de match en daar gaan we dan, echter lijkt alles anders te gaan of zit ik nu in een andere film?

Al in de 6^de minuut staan we 0-1 achter, krijgen we 2x een penalty te verwerken, die overigens ook 2x naast werd geschoten, verliezen we ballen doordat we niet goed ingooien, lopen we achter de bal en tegenstander aan, laten we niets van buitenspel over, lopen we op een kluitje, krijgen we de ballen maar moeizaam vanaf het middenveld voorin en wordt ook de 0-2 nog binnen geschoten door Someren D5.

Hoe kan dit nou? Vraag ik mezelf af. Toch weten we een aantal kansen te creëren maar zoals het dan meestal gaat, ze worden ons niet gegund! Hoe mooie ze ook zijn, de voorzetten en kansen, ze gaan er helaas niet in. Totdat Werner de bal van Bryan in de 28^ste minuut wel achter de keeper krijgt. 1-2 de aansluiting, gelukkig denk ik.

In de rust laat ik ze zelf eens aangeven wat zij denken wat er nu was gebeurd in de eerste helft. We zitten gelukkig allen op dezelfde lijn, we weten allen wat er fout gaat maar onze hersenen en benen moeten nu nog even gaan samenwerken. Geen nood dus, tijd genoeg om eea recht te zetten. Dus met vol goede moed gaan we de 2^de helft in.

Onze supporters werden verwend met mooie kansen en voorzetten maar helaas ze mochten er vandaag niet in. Hoe goed we ook ons best deden het lukte vandaag niet. Sharon was vandaag veruit het sterretje op het veld, Ruben helaas de ongelukkigste, wilden de bal nog binnen houden en wegtrappen maar Someren was hem voor en zette de eindstand op 1-3.

Voetballen blijft vooral leuk om te doen.

Dat is belangrijker dan winnen, maar als dat kan graag!

Voetbal blijft ook leuk om naar te kijken.
Dus volgende week, vertrek 10.15 uur, gaan we het gewoon weer proberen!

Groeten, Pierre, the MEN in BLUE!