Toernooi Nuenen

Toernooi RKSV Nuenen zaterdag 12 mei 2012.

Na een mooie voetbal seizoen scheen de zon weer over de velden deze zaterdag. Vandaag staat het enigste toernooi op het programma. Gelukkig niet in Oirschot waar de landmachtdagen waren en gelukkig ook niet in Venlo op de Floriade. Nee, gewoon lekker dicht bij huis, we gingen naar het mooie Nuenen. Zeker mooi was het complex aldaar. Zowel ku.gras als echt gras. Pardon kunstgras. Alleen Werner was afwezig en Ramon nam zijn plaats in. We waren op tijd dus konden goed gebruik maken van een lekkere warming up. Niet dus. De zon scheen, we hadden elkaar al een paar dagen niet meer gezien of gesproken, we waren veel te laat naar bed gegaan en eigenlijk ging het vandaag toch nergens over. Geen inspiraties om die 1^ste plaats te bezetten en een enorme beker mee naar huis te nemen. Ach, dat moet vandaag ook kunnen. Onze tegenstanders waren immers bij het zien al groter, sterker dus…… Niet dus.

Vooraf namen we officieel afscheid van Timo, Ilona, Maartje en Marti. Mooie woorden van de leiding waar een ieder stil en emotioneel van werd. Snik, Snik. Ze werden allen beloond met een snoepzak en een klein flesje met aanmaak bier voor Marti.

Zo nu gaan we maar eens beginnen. Om 10.50 betraden wij het ku.grasveld (pardon kunstgras) met Nuenen D8 als eerst tegenstander. 15 minuten de tijd om achter alles dicht te houden en voorin minimaal 1 keer te scoren. Meer niet. Minder ook niet eigenlijk. Zowaar kwamen we door een poeier van Ramon direct op 1-0. Super gedaan. Maar ach, doordat de warming up nog moest beginnen en we achterin nog niet geheel wakker waren verloren we toch nog met 1-2. Onnodig maar wel waar.  Kan gebeuren toch? Nog niks aan de hand.

Om 11.30 mochten we wederom de wei in. Is het een vliegtuig? Is het een hond? Is het een Ikea stoel? Nee, het is Wodan een voetbalclub uit ……. Gelukkig maar. Deze 2^de jaars D speelde leuk maar niet geweldig. Aanvallend maar niet super. Makkelijk maar niet simpel. Wij helaas ook niet. We hadden het elke keer net niet. Net te ver, net over, net er langs, net te kort, net niet dus. We verloren geruisloos met 0-3. Het was niet goed maar ook niet slecht. We waren het gewoon net niet.

Even ademhalen en direct door voor de laatste poule wedstrijd op ku.gras. Ik bedoel natuurlijk kunstgras. Toon was inmiddels ook aanwezig. Hij was helemaal komen lopen vanuit Nuenen naar Nuenen. Hij stimuleerde de spelers door ze een worst voor te houden. Nee, geen worst maar een fricandel!  Iedereen had daar wel oren naar, maar dan moest er wel eerst gewonnen worden. Nuenen D5 was de tegenstander. Iets teveel gevraagd. We hadden helaas ook nu geen geluk. We speelde weer niet slecht maar we kwamen ook hier gewoon tekort. Verloren met 3-0. Weg fricandel.

Nu eerst maar even pauzeren. Alle tassen gingen open met drank, snoep, broodjes, chips, enz. enz. Dat moest eerst allemaal op. Helaas waren we in de poule laatste geworden maar we gingen nu eindelijk op echt gras voetballen. Dan komt het goed, dachten we! Vooraf aan deze wedstrijd nog mooi een elftalfoto maken voor het nageslacht. Hopelijk is die wel gelukt. Nuenen D3 was nu de tegenstander.  Toon riep wederom vanaf de zijlijn dat bij winst de fricandel nog te winnen was.  We gingen wederom zeer goed van start. Speelde goed over, zochten de vrije man en kregen zowaar weer een aantal goede kansen. Toch werden we achterin weer overlopen. De mandekking was gewoon niet goed en dan is het alleen Luca die nog in de weg stond. Een aantal zeer goede reddingen maar ook hij kon niet voorkomen dat we al snel met 3-0 achter kwamen. Jammer, want velen deden hun uiterste best om er toch een overwinning uit te halen. Wat gemor onderling zorgde toch dat we voorin de wilskracht hadden om via Tim en Ramon terug te komen. Helaas verloren we deze partij met 4-2. Jammer. Was eigenlijk niet nodig. Weg prezier bij enkelen. Weg fricandel.

Rest ons nog 1 wedstrijd om de 8^ste en 7^de plaats. Eerst nog even een donderspeech in de kleedkamer en dan hup ertegen aan! Alle neuzen dezelfde kant op, geen gemor maar samenspel. Iedereen werkt voor elkaar. Niemand valt daarbuiten. Dus gaan met die banaan. Voetbal is een team sport dus moet je het ook als team omarmen. Samen. Tegenstander Best Vooruit. Zeg maar Niet Best vooruit. Wij waren heer en meester op het veld! Ja, echt waar! Waarom toch altijd weer in het laatste gedeelte van de dag? Waarom niet vanaf het begin van de dag. ‘S morgens maar alvast een fricandel beloven? Want ook die stond nog op het spel. We liepen de tongen uit de schoenen, zweet druppels emmers vol. Zowel Tim als Twan maakte het fraai af. Complimenten voor iedereen want het was een echte team prestatie. We wonnen dan ook! 2-0! Fricandellen!

Het leukst moet toen pas komen. Men in Blue onder de douche. Spelers onder de douche. Fricandellen met mayo! IJsjes, chips, snoep, drank, veel drank en natuurlijk de beker. Maartje mocht als aanvoerster voor het laatst een officiële daad verrichten. Wij klappen natuurlijk! Wesley mocht hem meenemen naar zijn tijdelijke 2^de woning. Kon hij mooie de blits maken! Iedereen was uiteindelijk toch happy en we hadden zoals gewoonlijk weer veel plezier met elkaar. Spelers, leiders en natuurlijk de ouders. Super! We spraken af om nog een ouder speler wedstrijd te houden. Info hebben jullie reeds gehad. De BBQ staat nog steeds geplant op 15 juni a.s. Geef je alsnog op als je dat nog niet gedaan hebt bij Eric.

Rest mij nog om, namens alle 3 Men in Blue iedereen weer te bedanken voor de leuke en leerzame competitie en mooi toernooi. Alle spelers bedankt. Zeker diegene die stoppen. En Marti. Want zonder jou was dit en alle voorgaande verslagen nooit te lezen geweest. Stonden ze niet op onze eigen site. Hopelijk gaat dat het komend jaar nog steeds goed komen. Anders bellen we jou!

Tot dinsdag 22 mei of bij de BBQ!

Groeten, 2 Men in Blue, Pierre en Eric

 

Eli D3-Venhorst D2 (0-0) 3-1

Zo het zit er weer bijna op. Na 10 wedstrijden voor deze competitie rest ons nog een inhaalwedstrijd. Thuis tegen Venhorst. Timo en Wesley afwezig, Ramon als enige invaller erbij. Wederom veel ouders, opa’s en oma’s, familie, vrienden of zomaar iemand die van voetballen houd. Het was weer gezellig druk langs de lijn. Ik wil dan ook eerst iedereen bedanken voor de geweldige support dit seizoen; BEDANKT! Ook een speciaal dankwoordje voor onze trouwe “water” zak die verbonden was aan Monique; BEDANKT! Succes thuis, ha, ha. Maar natuurlijk ook onze scheidsrechter (Eric) en diverse grensrechters (Jos, Jozef en Marti) bij onze thuis  wedstrijden. Ik ben benieuwd wat hij het komende seizoen aan heeft. Geel, blauw, roze of oranje??? Zo genoeg gel….. Nu dan die laatste wedstrijd.

Na een goede warming-up werd de tactiek nog even snel doorgenomen voor de wedstrijd. Fel erop alsof we starten met de tweede helft. Die gaan immers altijd goed. Iedereen ging er dan ook voor. We zouden wel eens even laten zien aan onze supporters dat we het echt wel kunnen. En zo geschiede..

Vanaf het eerste fluitsignaal gingen we volop in de aanval. We hadden geen ontzag voor de hoger geplaatste Venhorst en kregen dan ook direct al wat kansjes. Achterin werden we zeker op de proef gesteld maar iedereen stond goed. We lette goed op, speelde fier over en hadden vaak goed balbezit. We stoorde geregeld de aanval van Venhorst wat ze kennelijk niet hadden verwacht. De buitenspelval werd vaak goed ingezet en omgezet in een directe uitbraak aan onze zijde. Helaas werd er niet gescoord de eerste helft maar wel SUPER gespeeld. Voldaan de rust in. Het kan dus wel, zo’n eerste helft fel beginnen. Hebben ze ons dan al die tijd voor de gek gehouden? We spraken in de rust af zo door te gaan en voorin trefzekerder te zijn. Achterin en op het middenveld zo volhouden als in de eerste helft. En zo geschiede..

Luca, Ilona, Maartje, Ruben, Luuk en Sam zorgde achterin voor het opruimen van de bal, vanaf het  middenveld werd de bal door Werner, Ramon steeds meer via de zijkanten naar Twan of Sharon gespeeld die op hun beurt onze spitsen Tim en Bryan probeerde te bedienen. Zo ook in de 40^ste minuut. Waarbij de uitbraak uiteindelijk door Tim met links werd binnen getikt! 1-0. 2 minuten daarna stormde Ramon via de linkerkant op en haalde ongenadig uit; een raket in een rechte lijn in het net, 2-0! Wat een ontlading op en rond het veld. Iedereen stond te juichen. Behalve bij Venhorst dan. Die snapte er helemaal niets meer van. Ze werden overklast door ELI D3! En het was nog niet eens afgelopen. We wilde en konden er nog meer inleggen want de kansen waren er. En zo geschiede..

Wederom begon de aanval weer van achteruit door het goede verdedigingswerk van onze mannen en vrouwen. Via een mooie voorzet van Werner kon Tim wederom doel treffen door door te gaan en slimmer te zijn dan zijn tegenstander, boem 3-0! Dat het dan nog 3-1 werd maakt eigenlijk niets meer uit. We hielden stand en uiteindelijk floot de scheidsrechter af! Fantastisch gespeeld, met vuur en spelvreugde, samenwerking en teamgeest! Dat was dan ook een traktatie waard in de kantine. En zo geschiede..

 Namens 3 Men in Blue, tot zaterdag 9.30 uur voor vertrek naar Nuenen!

ELI D3 – ERP D4 (3-1) 5-3

De een na laatste wedstrijd van dit seizoen. Thuis. Wederom heerlijk voetbal weer. We miste helaas Timo en Maartje deze week. Wesley was er wel bij en had deze wedstrijd een speciale medespeler erbij. Ramon, zijn grote broer was vandaag ook van de partij! Een goede warming-up is al het halve werk. Ook was de opa van Tim weer van de partij. Hij was vandaag vlagger en coachte zelfs vanaf de lijn de spelers van D3. Goed gedaan Jozef!

Bij winst klommen we weer wat naar boven op de ranglijst dus dat was het gezamenlijke doel. We begonnen dan ook meteen druk te zetten op de tegenstander en via een nette aanval maakte Tim in de 3^de minuut al direct de 1-0. Verdedigen ging goed en Ruben was vandaag de laatste man. Bij een hoge bal van Erp kopte Ruben net de verkeerde kant uit en de tegenstander was niet meer te achterhalen. 1-1 . Maar we waren goed vandaag. Ja, echt goed! Onze invaller Ramon schoot zowel de 2-1 als ook de 3-1 vanaf de 16 meter super cool in de goal. We zijn dan al in de 2^de helft en na een tegentreffer was ook Werner met een fraaie afstandsschot doeltreffend. Inmiddels 4-2 voor ons en nog was het niet gedaan. We verdedigde goed, de middenvelders liepen hun longen er bijna uit en Werner tekende ook voor de 5-2. Zelfs Sharon maakte bijna haar eerste goal dit seizoen. Na een geweldige ruche vanaf eigen helft en daarbij zeker drie tegenstanders gepasseerd te zijn schoot ze helaas hoog over. Maar die goal komt er zeker aan Sharon! Super gespeeld weer. Ramon kreeg inmiddels zijn “publiekwissel” en we eindigde dan ook later de wedstrijd in een 5-3 winst!

Iedereen rond en op het veld was blij, want zo kan het dus ook. Super gevoetbald met veel plezier!

Komende week nog 1 wedstrijd. Thuis. Om 11.00 uur. Komt allen kijken! Ze verdienen het!

Groeten, The 2 men in Blue

DVG D3 – ELI D3 (5-1) 6-1

Veel te laat, maar hierbij alsnog een kort verslag van deze uitwedstrijd. Wat zal ik eens schrijven.  We gingen vol goede moet naar Liempde maar we waren eigenlijk niet vooruit te branden. De eerste helft ging dan ook verloren met 5 tegen 0. Een veel te laag tempo, geen wil om te voetballen en ook nog eens teveel discussie onderling. Het lag aan alles en iedereen behalve onszelf. Dat hebben we dan ook haarfijn in de rust uitgelegd. Snel alle neuzen dezelfde kant weer op en zie, het ging de 2^de helft direct veel beter. Vrijer, alsof er weer een last van onze schouders af viel. Dan kunnen ook wij, ELI D3, heerlijk vrij en vrolijk voetballen. Wat een verschil zeg! Dan kan het zeker wel. Niemand twijfelt daaraan. Waarom dan toch zo vaak in de eerste helft alles weggeven? De 2^de helft was dan ook onbeslist. 1-1. Wat resulteert is een totaal eindstand van 6-1.

Komende week weer thuis.

The 3 men in Blue.

ELI D3 – Blauw Geel D10 (2-0) 5-1

Vorige week hadden we eindelijk de stijgende lijn te pakken. We wonnen in Beek en Donk en iedereen was happy! Onze trainer Eric was dat vandaag nog steeds. Hij straalde van voor naar achter. Kunnen we deze lijn doortrekken was natuurlijk de vraag.  Ja, dat konden we! Was het antwoordt.

De D3 is weer op hun oude niveau terug. Lekker voetballen, lachen, niks weggeven en doelpunten maken. Of te wel; plezier maken! Complimenten ook aan de supporters vandaag. Ouders en opa’s en oma’s, broers, vrienden, het waren er weer veel. Iedereen moedigde de ploeg sportief aan. Top, een school voorbeeld zoals het hoort. Het was dan ook genieten voor iedereen die aanwezig was.

Timo had vandaag een baaldag en wilde vandaag niet voetballen. Jammer. Wesley had even moeite om in zijn ritme te komen maar kwam sterk invallen! Super jonge! De ander spelers van D3 begonnen goed aan de wedstrijd. Achterin geen verrassingen in de opstelling. Iedereen weet dan ook wat van hen verwacht wordt en dat ging vandaag super. We vonden elkaar, riepen naar elkaar en zorgde dat Luca niet veel te doen had. Hij was vandaag de aanvoerder en wilde perse de 0 houden. Op het middenveld hadden we aan de zijkanten Twan en Sharon neer gezet. Beide vanaf de zijkant gevaarlijk snel naar voren. Op tijd storen zodat we weer snel de bal hadden wat al na 3 minuten de 1-0 van Twan tot stand bracht. Met Werner en Sam op het middenveld kwam er steeds meer druk naar voren en Tim maakte dat in de 15^de minuut keurig af. 2-0. Het was vandaag echt een Team prestatie. Positief coachen vanaf de zijlijn, lekker voetballen en foutjes herstellen. Dan wil iedereen voor elkaar werken. Het was rust en we voelde dat er ook in de 2^de helft meer in zou zitten als we dit tempo konden volhouden.  

We begonnen dan ook meteen weer druk te zetten. Achterin stond het als een huis en de 3-0 was al in de 41^ste minuut een feit. Vanaf de zijkant kon Twan wederom scoren. Hij was in topvorm, duidelijk aanwezig door zijn enorme verband aan zijn hand. Bryan was dicht bij zijn eerste treffer maar Blauw Geel kon profiteren van een mislukte buitenspelval waardoor ze zomaar konden doorlopen en 3-1 maakte. Sam mocht op de plaats van Sharon langs de lijn de aanval gaan zoeken. Hierdoor kwam er nog meer snelheid langs de lijn en gebruikten we zo het hele veld. Dan is een onderschepping of een verkeerde bal zo hersteld en al in de 47^ste minuut scoorde Twan wederom! Super jonge! We kregen door ons eigen goede spel nog meer kansen maar helaas deze gingen er niet in. Maar we gaven ook niets meer weg! Tim bracht de eindstand uiteindelijk op 5-1 door alleen richting de keeper te gaan na een eigen onderschepping en netjes afrondde. Na een moeizame competitie start zitten we weer op de goede weg. We luisteren naar elkaar en respecteren elkaar zoals we zijn. Door elkaar te coachen en te helpen gaat D3 weer heerlijk draaien. Zo zien wij dit allemaal graag!

Geniet van de overwinning, train ze en tot volgende week!

The 3 men in Blue.

SPARTA ’25 D5 - ELI D3 (0-0) 0-4

SNIF SNIF SNIF
Deze zaterdagmorgen gingen we “fanatiek” op de fiets naar Beek en Donk voor deze derby!
Deze wedstrijd kan bij sommige veel goed maken, ALS we winnen.
De warming- up zag er al niet veel belovend uit. De opstelling wordt doorgenomen en ook al
zijn er sommige niet mee eens, we gingen de wei in.
Sparta’25 trok fel van leer maar we stonden best goed achterin. Maartje zette het als
vanouds neer, en Ruben ruimde heel veel op. Luc en Ilona waren er weer niet bij met hun
gedachte de 1e helft, en ook linksachter Sharon vormde een zeer goed koppel met Twan
die op het linkermiddenveld speelde. Sam, Werner en Timo hadden het zeer druk op het
middenveld maar dat zag er ook redelijk uit. Tim en Brian konden bijna niet bereikt worden,
daar lag een taak voor de 2e helft.

Coach van de dag Eric, zette wat om en vroeg de spelertjes om nog meer inzet te tonen en
niet zo bang te zijn. Meer VOOR de man verdedigen was het devies na zijn voorbeeld met
vlagger van deze dag Pierre.
In de 13e minuut van de 2e helft zagen we dat Tim een bal perfect afwerkte op doel, 1 – 0.
Goed werk van al onze spelertjes zorgde voor een verzorgd spel van ELI zijde. Sparta `25
was zeker niet kansloos maar Luca was dit keer ook goed bij de les.
De 16e minuut kregen we een corner, genomen door Werner, en het was Twan die scherp
afwerkte, 2 – 0.
Sparta ging nog meer drukken en kregen kans op kans, maar met man en macht hielden
we de nul. Het middenveld onderschepte in de 24e minuut een bal en gaf Tim vrije doorgang
naar het Sparta doel, 3 - 0.
Dan zorgden we in de 27e minuut nog voor de 4 – 0, nadat Tim vanaf eigen helft alleen op
doel afloopt van Sparta en fraai afrondt.
Na het laatste fluitsignaal zagen we een zeer blije groep die met ELKAAR de overwinning
vierden. Zagen we bij the Men in blue traantjes na afloop? Misschien, maar dan wel van
geluk. Eindelijk zagen we hoe het ook kon, en dat we het zeker kunnen als we met ELKAAR
voor 100% ervoor gaan. Na de nodige traktaties van jarige spelertjes, kregen de spelertjes
ook nog iets extra`s van een zeer gelukkige coach!
Dank jullie wel jongens en meiden, zie je wel dat het KAN!
Als we er maar voor gaan met z`n allen, met neus naar dezelfde richting.
Natuurlijk ook weer dank voor de talrijke supporters aan ELI zijde, er waren er meer dan die
van de thuisploeg.
EvH

Boekel Sport D4 - Eli D3 (0-3) 1-6

Zoals ik vorige week al schreef, de trainingen waren vooraf gaande aan deze wedstrijd super verlopen. Dat beloofde weer wat in Boekel. Alleen Ilona was afwezig, Maartje en Sharon wel een beetje geblesseerd maar beide inzetbaar.  Ook Wesley was weer van de partij en had er duidelijk veel zin in. Net als de rest  van D3.

Positiespel en controle over de bal samen met voetbal plezier, daar gaat het bij de D3 om dit jaar. De rest komt dan wel vanzelf en leren ze op de trainingen.

We stonden goed vanaf de aftrap. Sharon eerst op de positie van Ilona en later weer op haar vertrouwde plek. We hielden de eerste minuten stand, we waren iets te afwachtend en lieten Boekel dicht bij de goal komen. Dit was niet slim waardoor we de bal met veel te veel mensen in het strafschop gebied niet weg kregen en Boekel daarvan handig profiteerde. 1-0 in de 6^de minuut. Ook de 2^de goal van Boekel in de 12^de minuut kwam tot stand doordat we vanaf het middenveld tot achterin niet op tijd ingrepen.  Voorrust schoot Boekel ook de 3-0 van afstand goed in. Onhoudbaar voor Luca. Jammer. In de rust hebben we dan ook alleen maar gezegd om wat feller onze posities te bewaken en de aanval te zoeken ook met de middenvelders erbij. Hierdoor werd het veld groter en kregen we meer kansen.  Het spel ging op en neer en zowel Tim, Sam, Sharon als Bryan kregen goede kansen op een doelpunt voor ELI, ze gingen er helaas niet in. Boekel zette weer druk en achterin werd even niet naar elkaar geroepen waardoor een misverstand tussen Luca en Wesley leidde tot de 4-0 voor Boekel.  Ook de 5-0 was niet te houden achterin. Jammer. Toch was er weer het wekelijkse lichtpuntje. Ditmaal door goed teamwerk via de zijkant, middenvelders en aanvallers, waardoor Twan vandaag weer eens kon scoren. Goal! 5-1. Het werd uiteindelijk 6-1.

 De trainer van Boekel zei later tegen mij dat hij ons toch zeker niet de mindere vond, we stonden best goed alleen af en toe nog teveel op elkaar en dat moeten wij nog steeds leren. Beste een compliment dus. Positiespel spelen. Elkaar weten te vinden en dat betekend eerst een bal aannemen en dan pas gericht trappen. Dat blijft een rode draad door de D3. Aannemen en pasen.  Toch was de stemming er vandaag niet minder om. Helaas verloren maar ook weer genoeg gewonnen!?

Komende week gaan we gezamenlijk op de fiets naar Sparta vanaf de ELI kantine. Zorg dat er uiterlijk om 10.30 bent.

Nog even iets anders. Ik las dit weekend in het Gemerts nieuwsblad een advertentie van NVS Brabant. Zij organiseren van dinsdag 1 mei t/m vrijdag 4 mei op sportpark De Heibunders in Mariahout voetbal dagen voor kinderen tussen de 8 en 16 jaar. Voor 9 april kan je opgeven bij NVS Brabant. (www.nvs-brabant.nl) Als er iemand aan gaat meedoen zou ik dat graag willen weten. Wellicht gaan er dan nog meer kinderen mee. Er zijn wel kosten aan verbonden. Ook ontvang je dan een Nike voetbaltenue en een leren voetbal. Zeker voor de echte voetballers onder ons best heel erg leerzaam.

Tot zaterdag op de fiets!

Groeten, namens de 3 mannen in Blue!

Ps. Heb je je al opgegeven voor de BBQ? Nee? Doe dat dan snel! Samen zijn we sterk! Lache!

Eli D3 - Nooit Gedacht D4M (1-0) 1-1

Zo, een drukke week is bijna weer voorbij. Dan gaan we weer voetballen! Het was me de week wel, vorige week. Eerst die ruim verloren wedstrijd thuis tegen Mariahout, een teleurstellende training op maandag erop en de ingelaste team bespreking die woensdag. Daar is door ons duidelijk verteld en door de aanwezige spelersgroep duidelijk aangegeven: We gaan er samen voor. Ook werden daar de beoordelingen voor het komende seizoen besproken. Een hele goede en leerzame avond. Maar zonder training op het veld. Alle neuzen en oren weer dezelfde kant op was en is belangrijker dan rennen met de bal op het trainingsveld.

Zo dan naar de wedstrijd van afgelopen zaterdag. Nooit gedacht dat Nooit gedacht een volledig meiden team was. We waren even van slag. Zoveel meiden op het veld. Ik zag menig speler van ELI D3 zijn schoenen nog even poetsen, de shirtjes in de broek en de scheiding even nat maken. We gingen toch niet allemaal verkering vragen hoop ik??? Nee, we konden vandaag misschien wel weer eens winnen was de gedachte bij vele. Eerst maar ons even voorstellen aan de dames want dan was een gesprek wellicht snel gemaakt. Echter liep het toch even anders.

Nooit gedacht kwam hier helemaal niet naar toe om met ons te sparren, nee ze kwamen om te winnen! Het spel ging dan ook op en neer, van links naar rechts, van voor naar achteren. We kregen best wat kansen maar gaven er achterin ook een aantal weg. Soms waren we te lief voor die dames.

Er werd goed naar elkaar gekeken en geluisterd. Een voor alle, alle voor een. Het gesprek woensdag had duidelijk geholpen. Gelukkig scoorde Tim voor rust de 1-0. Super gespeeld ELI D3.

Wat extra sportdrank erin en ook de 2^de helft ging goed van start. Nog meer doelpunten maken lukte echter niet. Ook de 0 houden lukte helaas niet. De bal stuiterde sierlijk de goal in. We stonden erbij en keken ernaar.  Ach, het was warm, we verloren niet, speelde best wel cool en die meiden…. Ach dan is een gelijkspel ook wel eens op zijn plaats. Eindstand 1-1.

Ook de trainingen afgelopen maandag en woensdag zijn goed verlopen! Iedereen bedankt daarvoor en hou dit vol! De rest komt dan vanzelf wel. Toch?

Iedereen die aanwezig was bedankt voor jullie support en inzet!

Groeten van een vermoeide Men in Blue. Tot zaterdag!

Blauw Geel D9 – ELI D3 3-1

Vandaag wederom een makkelijk te lezen verslag in Jip en Janneke taal. (hoop ik)

Wat een mooie dag! Volop zon en iedereen is vandaag van de partij! Super!

Om maar met de eindstand te beginnen;  helaas 1-3 verloren. Maar wat een geweldige partij hebben de jongens en meiden van ELI D3 gespeeld! Complimenten!

Ik stel de ster spelers even aan jullie voor:

In onze goal Luca; goed geconcentreerd aan het keepen, haalde gelukkig diverse ballen er super uit. Gaf goed leiding aan de verdedigers bij corners en schoot goed uit. Mede door zijn reddingen bleef het bij 3 tegen goals.

Achterin op rechts Luuk; een echte diesel, moest eerst weer even op gang komen maar speelde een goede 2^de helft. Hij kan daarna nog makkelijk een 3^de helft spelen. Maar moet eerst op stoom komen.
Achterin op rechts Ilona; die als ze echt wil haar mannetje staat en er dan ook vol ingaat. Echter is ze ook snel afgeleid wat voor de nodige foutjes zorgt maar toch goed werd gecorrigeerd.
Centraal achterin Maartje; zij regelt alles achterin, roept de andere tot haar en is absoluut niet bang voor de bal, met of zonder tegenstander. Is snel in de omschakeling en heeft een goed loopvermogen.
Ook centraal achterin staat Ruben; knalt menig bal ver vooruit en loopt mee van links naar rechts. Mag best wel meer van zich laten horen dat je er bent, zodat de tegenstander zich inhoud. Hij zit je op de hielen.
Rechts op het middenveld staat Sharon; wat een loop vermogen heeft die meid. Super. Heeft nog iets de neiging om naar binnen te komen maar als ze langs de lijn met de bal naar voren loopt kan niemand haar bijhouden, zo snel. Top.
Links op het middenveld staat Twan; die ook gevaarlijk is langs de lijn. Schakelt goed om van aanvallen naar verdedigen en verovert zo veel de bal. Ook zijn schot is vaak gevaarlijk voor de keeper. Jammer dat je vandaag niet kon scoren.
Centraal middenin staat Werner;als een rots in de branding begint menig aanval bij hem.  Heeft niet altijd zijn dag en moet even op schot komen. Als hij dan ook de kans krijgt is hij ook echt gevaarlijk.
Centraal middenin stond vandaag ook Timo; wat een loop vermogen heeft hij. Lekker snel aan de bal met een goede voorzet. Het is ook echt zijn ding om vanaf het midden met de bal naar voren te gaan en dan een voorzet geven. Super.
Voorin als spits staat Tim;een echte goaltjes dief, creëert zelf veel mogelijkheden om goals te maken maar dat lukt helaas vandaag niet altijd. Loopt veel meters met de bal en gelukkig scoorde hij dan ook vandaag het enigste doelpunt voor ELI. Het handen er echter veel meer mogen zijn. Maar met zo’n spits moet het goed komen. Klasse.
Ook voorin de spits staat Bryan; die nog moeite heeft met zijn plaats voorin. De coach had hem vandaag veel gecoacht wat diverse malen leidde tot een scoringskans. Hij kan het zeker wel maar is nog iets te onzeker. Maar dat komt wel goed jonge. Hij heeft snelheid genoeg dus dat belooft wat voor de toekomst.
Achterin wisselde vandaag ook Sam; die als een stofzuiger zijn taak heel serieus nam achterin. Is snel en heeft oog voor de bal. Hierdoor hadden de tegenstanders via zijn rechterkant veel moeite om er doorheen te komen. Bij een omschakeling is Sam snel en geeft veel druk naar voren. Hij kan het zeker als hij maar wil en niet wordt afgeleid. Top.
En dan onze Wesley; net herstellende van een blindedarm operatie stond hij zowel achterin als centraal in het midden. Heeft een goede trap techniek en een hard schot. Wist menig aanval van de tegenstander te stoppen en trapte de bal lekker ver naar voren. Ook op goal schieten is hem niet vreemd. Zelfs de hand van de tegenstander in zijn gezicht was hij na een minuut alweer vergeten. Hij wilde weer voetballen. Super gespeeld.

Zoals mijn nieuwe vriend coach bij PSV (Philip Cocu) al in de krant schreef: “ Eerst moet de structuur op orde zijn, dan komt ook het genieten”. “Met plezier bedoel ik niet dat je als lammetjes door de wei gaat huppelen. Het is meer dat je binnen je eigen verantwoordelijkheden moet genieten van het spel. De taken uitvoeren en daarin plezier hebben”, aldus Cocu.

Dat is nu juist wat er in de D3 wordt geleerd. Positiespel leren en zelf  daar binnen mee leren om te gaan. Alleen kan niemand winnen, je moet het met elkaar doen. Iedereen is even belangrijk. Niemand uitgezonderd!
Dus denk hier maar eens over na. Zie elke wedstrijd als een proefwerk waarvoor je op elke training de kans krijgt om met je trainer alles te leren om een goed cijfer te halen voor dat proefwerk. En dus niet als lammetjes huppelend door het veld gaan lopen. Daar is het speelkwartier voor.

Tot Zaterdag thuis tegen Nooit gedacht. Nooit gedacht.

Groeten, the 3 man in Blue.

Eli D3 - Mariahout D2 (0-6) 1-9

Het verslag van vorige week werd vooraf door de spelers van D3 massaal gelezen.

Echter snapte niet veel van de spelers waar de kern nu zat . We hadden toch met 2-8 verloren maar ik bespeurde toch dat men vond dat het  niet aan hen lag. Spreekwoordelijk was het : spijkers zoeken op laag water. Of te wel: ik deed alles goed en zij deden alles fout. Het was een te moeilijk verslag. Wie is ook alweer Fred Rutten?  Het moet dus simpeler, leesbaar voor iedereen, van jong tot oud. Hoe dan? Jip en Janneke taal!

Hallo, ik ben Jip. Ik vind voetbal leuk. Vandaag ga ik kijken bij ELI D3. In Lieshout. Zij moeten tegen Mariahout D2. Ook een goede ploeg maar dat is ELI D3 ook. Janneke vindt voetbal niet leuk. Zij gaat liever spelen in de zandbak. Ook leuk. Maar Janneke moest met Jip mee naar Lieshout. De zon schijnt. De wedstrijd begint. Bij ELI D3 stonden Ilona, Luuk, Maartje en Ruben achterin. Zij moeten de keeper Luca helpen de bal tegen te houden. Of de bal naar voren spelen. Naar Twan, Sharon, Werner of Sam. Zij zijn de middenvelders. Zij moeten helpen om de bal tegen te houden en dan vooruit spelen naar Tim, Bryan of Timo. Zelf meelopen mag en kan natuurlijk ook. Hup ELI riep ik!
Oh, in de 18^de minuut gaat het fout achterin. Iedereen in de verdediging mist de bal. Een speler van Mariahout niet. Zij schieten de bal in het doel. 0-1. Jammer voor ELI. Het ging zo goed. Nu gaat het weer mis. Binnen 10 minuten gaat de bal nog 5x in het doel bij ELI D3. Iedereen achterin staat erbij en keek erna. Jammer. Dan fluit de scheidsrechter dat het rust is. Ik kan eindelijk gaan plassen. Deed bijna in mijn broek..
Janneke vond het toch best wel leuk. Er stonden veel mensen langs de kant. Aanmoedigen is best leuk. Hup ELI, Hup ELI! In de rust geven de spelers iedereen weer de schuld behalve zichzelf. Gek hé?
Dan gaan we weer beginnen aan de 2^de helft. Hup ELI, Hup ELI roepen Jip en Janneke. Twan die mee loopt met de aanval krijgt gelukkig de bal in het doel! Inmiddels is het dan 1-7. Het lijkt wel Korfbal zegt Janneke zacht. Ik moet eigenlijk wel een beetje lachen. Er wordt nog wat gewisseld door ELI. Tim voor Sharon, Timo voor Tim, Bryan voor Timo en Ilona voor Bryan.  Iedereen speelt mee. Maar achterin gaat het nog steeds niet goed. Mariahout maakt er uiteindelijk 1-9 van. Dan fluit de scheidsrechter af. Dan gaan ze van het veld. Jammer, ELI D3 heeft weer niet gewonnen. Toch vind ik voetbal leuk. Ook Janneke vond het uiteindelijk ook best leuk. Vooral die knappe die voorin staat! De spelers van ELI gaan naar de kleedkamer. Daar wordt nog nagepraat over de wedstrijd. En over het pesten tijdens de training! Dat kan en mag absoluut niet meer gebeuren! Oei, hoort dat ook bij voetballen?  Jammer. Wij gaan weer naar huis. Een verslagje schrijven. Over deze wedstrijd. In Jip en Janneke taal. Zodat iedereen het hopelijk nu wel kan lezen! (En misschien gaat begrijpen.)
Groetjes en veel succes allemaal bij ELI D3.

Jip en Janneke.

Ps. Graag bij aanmelding voor de BBQ direct het geld meenemen! Anders moeten we straks daar weer achteraan. Zorg dat je bij de komende wedstrijden je aanmeld! 100% aanmeldingen zou top zijn!

Eli D3 - Rhode D6 (1-5) 2-6

Fred Rutten,  trainer  van PSV en ons ELI D3.

Had ik jullie al eens verteld dat ik regelmatig contact heb met Fred Rutten?

De liefde voor PSV hebben wij gemeen en dat schept dus een band. Fred is ook zeer geïnteresseerd naar de verrichtingen van ELI D3. Persoonlijke kwaliteiten van de verdedigers, het leiderschap van de middenvelders en het scorend vermogen van de aanvallers. Allemaal  vergelijkbaar tussen het eerste elftal van Fred Rutten en ons elftal van ELI D3. Beide geven we dagelijks leiding aan mensen met het doel ze steeds zelfstandiger te maken en vooral plezier te hebben in wat ze wel kunnen en niet de nadruk leggen wat ze niet kunnen. Of het nou om veel geld gaat of over die ene euro die ze krijgen als de sokken nu eens niet op een bolletje in de was beland! Het spel is wederom vergelijkbaar.

Dat is ook de reden dat Fred mij regelmatig belt en vraagt hoe ik dat nu doe met de spelers van ELI D3 omdat hij er bij PSV af en toe ook moeite mee heeft. Hoezo dan?

Afgelopen zaterdag was het belang om weer eens lekker te gaan voetballen tegen een even sterke tegenstander  en wellicht er een overwinning uit te slepen. Iedereen was er na weken weer klaar voor , toch? Het liep echter anders. We stonden in de rust met 1-5 achter. Het verschil was een speler van Rhode D6 tegen 11 van ELI D3.  Invaller Niels scoorde ons enige doelpunt, de tegendoelpunten lieten we gezamenlijk  toestaan. We hadden vrijwel niets in te brengen. We werden afgetroefd op scherpte, snelheid, spelinzicht, juist inpassen en aannemen van de bal. Alles liep anders.

Alles liep anders, zei Fred ook tegen mij maandagmiddag.  En tegenstander van formaat, die we moeten en kunnen verslaan om uitzicht te houden op het Kampioenschap. Dus eerste helft lekker combineren op het middenveld, achterin alles op slot houden en voorin zorgen dat we effectief gebruikmaken van de kansen. Het liep echter anders. Ook Fred stond met zijn team PSV de eerste helft al achter met 0-4! Hoe kan dat nou? Nou, door als team totaal niet goed te beginnen.  Geen eenheid te vormen en elkaar niet kunnen of willen vinden. Schandalig! Hopelijk smaakt de ranja net zo lekker als de thee bij PSV zodat we er toch nog in gaan geloven dat het echt anders zou moeten gaan als de eerste helft.

Fred Rutten vroeg me nog, wat je anders doet na zo’n achterstand want hij had dat nog nooit meegemaakt. Wij wel maar dat zij ik hem niet. “Zie deze helft als een eerste helft waarbij je alles geeft wat je hebt. Dan kan niemand zeggen dat je er niets aan hebt gedaan.” Zo, die zat! Dus die ene man van Rhode uitschakelen en zelf beter gaan combineren en zorgen voor veel kansen voorin. Dat gebeurde met vlagen dan ook wel maar het mocht niet baten. Het kaarsje ging langzaam uit. ELI D3 verliest met 2-8 thuis van Rhode D6. En PSV? Die verloren bijna identiek aan ELI D3 met 2-6. Ook Fred wisselde tactisch  door meer aanvallers erbij te zetten maar ook tegen 10 man van Twente hadden zij geen antwoord. Sterker, ook zij liepen achter de tegenstanders aan en deden zelfs helemaal niets!

Het was niet goed dit weekend. Alles liep anders. Bij ELI D3 en ook bij PSV Eindhoven.

Komende week gaan we er weer opnieuw voor. Lekker voetballen!!!!!

Groeten, Pierre, the man in Blue.

Gemert D5 – ELI D3

Onze eerste wedstrijd na de winterstop (eigenlijk de 2^e ) stond voor de deur.

De scholen waren nu ook eens op Zaterdag open waardoor velen van onze vaste spelers er vandaag niet bij waren.  De toekomst in het verschiet is al een uitdaging op zich maar zo’n grote school zal wel veel indruk hebben gemaakt. Hopelijk zat er de juiste school tussen.

Veel indruk maakt ook de twee invallers vandaag die gelukkig beschikbaar waren uit de D2. Nogmaals onze dank!  Sem en Teun hadden er zin in en wij natuurlijk ook, het was weer lekker weer, iets koud maar zeker fijn voetbal weer. 11 spelers waren er vandaag dus genoeg om naar Gemert af te reizen.

Het zou deze competitie helft weer zwaar worden, we zijn immers weer hoog ingedeeld, maar vooraf aan de wedstrijd hebben we gezegd weer vooral lekker en leuk te voetballen. Dan komen de goals vanzelf wel. Het gras lag er weer geweldig bij; kort, iets groen met zwarte korrels ertussen, oftewel kunstgras, ha, ha.

 De opstelling; voorin Tim en Sem, middenveld Bryan, Werner, Twan en Sharon en achterin Teun, Ruben, Maartje, Luuk en natuurlijk onze sluitpost Luca. Links vlagger Eric en waterdrager Monique assisteerde ondergetekende in Blue. Ook waren er weer een handje vol supporters uit Lieshout en omstreken erbij. Super.

Bij het handjes schudden waren er al direct een aantal tegenstanders van de wap, Maartje gebruikte haar charmes en dat viel direct in de smaak, de tegenstanders begonnen ervan te stotteren. Het zou een leuke pot worden. Nu al!

We starten wat onwennig  maar heel geconcentreerd, goed overspelen, omschakelen en achterin leidde Maartje haar medespelers vanaf het begin om het buitenspelval goed in te zetten. Gemert begon sterk  en na een 10 minuten was de 1-0  gescoord.  Ook de 2-0 kwam vanuit de zijkant, Luuk liep iets te snel in op de tegenstander die daarna keurig intikte.  Hij herstelde dit super goed de rest van de wedstrijd, het zou hem geen tweede keer meer gebeuren!  Ik merkte dat we steeds beter in de wedstrijd kwamen en er was dan ook niemand in het veld die het kopje nu al liet hangen, in tegendeel, we gingen gewoon vol in de aanval! We creëerde vele kansen en vanuit een hoekschop van Sem draaide de bal zomaar binnen. 2-1!  Gemert had daar moeite mee, ze dachten ELI wel even te overlopen maar dat pakte dus effe anders uit.  Ze maakte voorrust met een fraaie kopbal nog wel de 3-1 maar Sem scoorde een mooie aansluiter, die voort kwam door goed overspel en veld inzicht van onze spelers. We gingen de rust in met een 4-2 tussenstand.

De rust gebruikte we om nogmaals te benadrukken dat we achterin elkaar moeten coachen en dat we vanuit het middenveld de aanval moeten steunen of zelf maar eens op goal moeten schieten. Iedereen was klaar om Gemert niet zomaar de overwinning te gunnen. Met mooi  spel, vele kansen, schoten en reddingen achterin, bleven we SUPER voetballen. Het was weer het niveau dat we lang geleden ook hadden. SUPER om naar te kijken en die gezamenlijke inspanning leverde nog een doelpunt op voor ELI, 4-3 door Tim. Het bleef nog lang spannend, de gelijkmaker hing lang in de lucht maar helaas de tijd was op. Met opgeheven hoofd gingen we voldaan en zeker niet teleurgesteld van het veld. Wat was ondanks de nederlaag toch weer een SUPER wedstrijd. Dat beloofd dus weer veel goeds voor de komende weken! Of juich ik iets te vroeg………..

Het wordt weer kouder deze dagen dus hou de site goed in de gaten! Veel train plezier en tot volgende week.

Groeten, Eric en Pierre, the boys in Blue.

programma 2012