Toernooi Nuenen

Toernooi RKSV Nuenen zaterdag 12 mei 2012.

Na een mooie voetbal seizoen scheen de zon weer over de velden deze zaterdag. Vandaag staat het enigste toernooi op het programma. Gelukkig niet in Oirschot waar de landmachtdagen waren en gelukkig ook niet in Venlo op de Floriade. Nee, gewoon lekker dicht bij huis, we gingen naar het mooie Nuenen. Zeker mooi was het complex aldaar. Zowel ku.gras als echt gras. Pardon kunstgras. Alleen Werner was afwezig en Ramon nam zijn plaats in. We waren op tijd dus konden goed gebruik maken van een lekkere warming up. Niet dus. De zon scheen, we hadden elkaar al een paar dagen niet meer gezien of gesproken, we waren veel te laat naar bed gegaan en eigenlijk ging het vandaag toch nergens over. Geen inspiraties om die 1^ste plaats te bezetten en een enorme beker mee naar huis te nemen. Ach, dat moet vandaag ook kunnen. Onze tegenstanders waren immers bij het zien al groter, sterker dus…… Niet dus.

Vooraf namen we officieel afscheid van Timo, Ilona, Maartje en Marti. Mooie woorden van de leiding waar een ieder stil en emotioneel van werd. Snik, Snik. Ze werden allen beloond met een snoepzak en een klein flesje met aanmaak bier voor Marti.

Zo nu gaan we maar eens beginnen. Om 10.50 betraden wij het ku.grasveld (pardon kunstgras) met Nuenen D8 als eerst tegenstander. 15 minuten de tijd om achter alles dicht te houden en voorin minimaal 1 keer te scoren. Meer niet. Minder ook niet eigenlijk. Zowaar kwamen we door een poeier van Ramon direct op 1-0. Super gedaan. Maar ach, doordat de warming up nog moest beginnen en we achterin nog niet geheel wakker waren verloren we toch nog met 1-2. Onnodig maar wel waar.  Kan gebeuren toch? Nog niks aan de hand.

Om 11.30 mochten we wederom de wei in. Is het een vliegtuig? Is het een hond? Is het een Ikea stoel? Nee, het is Wodan een voetbalclub uit ……. Gelukkig maar. Deze 2^de jaars D speelde leuk maar niet geweldig. Aanvallend maar niet super. Makkelijk maar niet simpel. Wij helaas ook niet. We hadden het elke keer net niet. Net te ver, net over, net er langs, net te kort, net niet dus. We verloren geruisloos met 0-3. Het was niet goed maar ook niet slecht. We waren het gewoon net niet.

Even ademhalen en direct door voor de laatste poule wedstrijd op ku.gras. Ik bedoel natuurlijk kunstgras. Toon was inmiddels ook aanwezig. Hij was helemaal komen lopen vanuit Nuenen naar Nuenen. Hij stimuleerde de spelers door ze een worst voor te houden. Nee, geen worst maar een fricandel!  Iedereen had daar wel oren naar, maar dan moest er wel eerst gewonnen worden. Nuenen D5 was de tegenstander. Iets teveel gevraagd. We hadden helaas ook nu geen geluk. We speelde weer niet slecht maar we kwamen ook hier gewoon tekort. Verloren met 3-0. Weg fricandel.

Nu eerst maar even pauzeren. Alle tassen gingen open met drank, snoep, broodjes, chips, enz. enz. Dat moest eerst allemaal op. Helaas waren we in de poule laatste geworden maar we gingen nu eindelijk op echt gras voetballen. Dan komt het goed, dachten we! Vooraf aan deze wedstrijd nog mooi een elftalfoto maken voor het nageslacht. Hopelijk is die wel gelukt. Nuenen D3 was nu de tegenstander.  Toon riep wederom vanaf de zijlijn dat bij winst de fricandel nog te winnen was.  We gingen wederom zeer goed van start. Speelde goed over, zochten de vrije man en kregen zowaar weer een aantal goede kansen. Toch werden we achterin weer overlopen. De mandekking was gewoon niet goed en dan is het alleen Luca die nog in de weg stond. Een aantal zeer goede reddingen maar ook hij kon niet voorkomen dat we al snel met 3-0 achter kwamen. Jammer, want velen deden hun uiterste best om er toch een overwinning uit te halen. Wat gemor onderling zorgde toch dat we voorin de wilskracht hadden om via Tim en Ramon terug te komen. Helaas verloren we deze partij met 4-2. Jammer. Was eigenlijk niet nodig. Weg prezier bij enkelen. Weg fricandel.

Rest ons nog 1 wedstrijd om de 8^ste en 7^de plaats. Eerst nog even een donderspeech in de kleedkamer en dan hup ertegen aan! Alle neuzen dezelfde kant op, geen gemor maar samenspel. Iedereen werkt voor elkaar. Niemand valt daarbuiten. Dus gaan met die banaan. Voetbal is een team sport dus moet je het ook als team omarmen. Samen. Tegenstander Best Vooruit. Zeg maar Niet Best vooruit. Wij waren heer en meester op het veld! Ja, echt waar! Waarom toch altijd weer in het laatste gedeelte van de dag? Waarom niet vanaf het begin van de dag. ‘S morgens maar alvast een fricandel beloven? Want ook die stond nog op het spel. We liepen de tongen uit de schoenen, zweet druppels emmers vol. Zowel Tim als Twan maakte het fraai af. Complimenten voor iedereen want het was een echte team prestatie. We wonnen dan ook! 2-0! Fricandellen!

Het leukst moet toen pas komen. Men in Blue onder de douche. Spelers onder de douche. Fricandellen met mayo! IJsjes, chips, snoep, drank, veel drank en natuurlijk de beker. Maartje mocht als aanvoerster voor het laatst een officiële daad verrichten. Wij klappen natuurlijk! Wesley mocht hem meenemen naar zijn tijdelijke 2^de woning. Kon hij mooie de blits maken! Iedereen was uiteindelijk toch happy en we hadden zoals gewoonlijk weer veel plezier met elkaar. Spelers, leiders en natuurlijk de ouders. Super! We spraken af om nog een ouder speler wedstrijd te houden. Info hebben jullie reeds gehad. De BBQ staat nog steeds geplant op 15 juni a.s. Geef je alsnog op als je dat nog niet gedaan hebt bij Eric.

Rest mij nog om, namens alle 3 Men in Blue iedereen weer te bedanken voor de leuke en leerzame competitie en mooi toernooi. Alle spelers bedankt. Zeker diegene die stoppen. En Marti. Want zonder jou was dit en alle voorgaande verslagen nooit te lezen geweest. Stonden ze niet op onze eigen site. Hopelijk gaat dat het komend jaar nog steeds goed komen. Anders bellen we jou!

Tot dinsdag 22 mei of bij de BBQ!

Groeten, 2 Men in Blue, Pierre en Eric

 

Eli D3-Venhorst D2 (0-0) 3-1

Zo het zit er weer bijna op. Na 10 wedstrijden voor deze competitie rest ons nog een inhaalwedstrijd. Thuis tegen Venhorst. Timo en Wesley afwezig, Ramon als enige invaller erbij. Wederom veel ouders, opa’s en oma’s, familie, vrienden of zomaar iemand die van voetballen houd. Het was weer gezellig druk langs de lijn. Ik wil dan ook eerst iedereen bedanken voor de geweldige support dit seizoen; BEDANKT! Ook een speciaal dankwoordje voor onze trouwe “water” zak die verbonden was aan Monique; BEDANKT! Succes thuis, ha, ha. Maar natuurlijk ook onze scheidsrechter (Eric) en diverse grensrechters (Jos, Jozef en Marti) bij onze thuis  wedstrijden. Ik ben benieuwd wat hij het komende seizoen aan heeft. Geel, blauw, roze of oranje??? Zo genoeg gel….. Nu dan die laatste wedstrijd.

Na een goede warming-up werd de tactiek nog even snel doorgenomen voor de wedstrijd. Fel erop alsof we starten met de tweede helft. Die gaan immers altijd goed. Iedereen ging er dan ook voor. We zouden wel eens even laten zien aan onze supporters dat we het echt wel kunnen. En zo geschiede..

Vanaf het eerste fluitsignaal gingen we volop in de aanval. We hadden geen ontzag voor de hoger geplaatste Venhorst en kregen dan ook direct al wat kansjes. Achterin werden we zeker op de proef gesteld maar iedereen stond goed. We lette goed op, speelde fier over en hadden vaak goed balbezit. We stoorde geregeld de aanval van Venhorst wat ze kennelijk niet hadden verwacht. De buitenspelval werd vaak goed ingezet en omgezet in een directe uitbraak aan onze zijde. Helaas werd er niet gescoord de eerste helft maar wel SUPER gespeeld. Voldaan de rust in. Het kan dus wel, zo’n eerste helft fel beginnen. Hebben ze ons dan al die tijd voor de gek gehouden? We spraken in de rust af zo door te gaan en voorin trefzekerder te zijn. Achterin en op het middenveld zo volhouden als in de eerste helft. En zo geschiede..

Luca, Ilona, Maartje, Ruben, Luuk en Sam zorgde achterin voor het opruimen van de bal, vanaf het  middenveld werd de bal door Werner, Ramon steeds meer via de zijkanten naar Twan of Sharon gespeeld die op hun beurt onze spitsen Tim en Bryan probeerde te bedienen. Zo ook in de 40^ste minuut. Waarbij de uitbraak uiteindelijk door Tim met links werd binnen getikt! 1-0. 2 minuten daarna stormde Ramon via de linkerkant op en haalde ongenadig uit; een raket in een rechte lijn in het net, 2-0! Wat een ontlading op en rond het veld. Iedereen stond te juichen. Behalve bij Venhorst dan. Die snapte er helemaal niets meer van. Ze werden overklast door ELI D3! En het was nog niet eens afgelopen. We wilde en konden er nog meer inleggen want de kansen waren er. En zo geschiede..

Wederom begon de aanval weer van achteruit door het goede verdedigingswerk van onze mannen en vrouwen. Via een mooie voorzet van Werner kon Tim wederom doel treffen door door te gaan en slimmer te zijn dan zijn tegenstander, boem 3-0! Dat het dan nog 3-1 werd maakt eigenlijk niets meer uit. We hielden stand en uiteindelijk floot de scheidsrechter af! Fantastisch gespeeld, met vuur en spelvreugde, samenwerking en teamgeest! Dat was dan ook een traktatie waard in de kantine. En zo geschiede..

 Namens 3 Men in Blue, tot zaterdag 9.30 uur voor vertrek naar Nuenen!

ELI D3 – ERP D4 (3-1) 5-3

De een na laatste wedstrijd van dit seizoen. Thuis. Wederom heerlijk voetbal weer. We miste helaas Timo en Maartje deze week. Wesley was er wel bij en had deze wedstrijd een speciale medespeler erbij. Ramon, zijn grote broer was vandaag ook van de partij! Een goede warming-up is al het halve werk. Ook was de opa van Tim weer van de partij. Hij was vandaag vlagger en coachte zelfs vanaf de lijn de spelers van D3. Goed gedaan Jozef!

Bij winst klommen we weer wat naar boven op de ranglijst dus dat was het gezamenlijke doel. We begonnen dan ook meteen druk te zetten op de tegenstander en via een nette aanval maakte Tim in de 3^de minuut al direct de 1-0. Verdedigen ging goed en Ruben was vandaag de laatste man. Bij een hoge bal van Erp kopte Ruben net de verkeerde kant uit en de tegenstander was niet meer te achterhalen. 1-1 . Maar we waren goed vandaag. Ja, echt goed! Onze invaller Ramon schoot zowel de 2-1 als ook de 3-1 vanaf de 16 meter super cool in de goal. We zijn dan al in de 2^de helft en na een tegentreffer was ook Werner met een fraaie afstandsschot doeltreffend. Inmiddels 4-2 voor ons en nog was het niet gedaan. We verdedigde goed, de middenvelders liepen hun longen er bijna uit en Werner tekende ook voor de 5-2. Zelfs Sharon maakte bijna haar eerste goal dit seizoen. Na een geweldige ruche vanaf eigen helft en daarbij zeker drie tegenstanders gepasseerd te zijn schoot ze helaas hoog over. Maar die goal komt er zeker aan Sharon! Super gespeeld weer. Ramon kreeg inmiddels zijn “publiekwissel” en we eindigde dan ook later de wedstrijd in een 5-3 winst!

Iedereen rond en op het veld was blij, want zo kan het dus ook. Super gevoetbald met veel plezier!

Komende week nog 1 wedstrijd. Thuis. Om 11.00 uur. Komt allen kijken! Ze verdienen het!

Groeten, The 2 men in Blue

DVG D3 – ELI D3 (5-1) 6-1

Veel te laat, maar hierbij alsnog een kort verslag van deze uitwedstrijd. Wat zal ik eens schrijven.  We gingen vol goede moet naar Liempde maar we waren eigenlijk niet vooruit te branden. De eerste helft ging dan ook verloren met 5 tegen 0. Een veel te laag tempo, geen wil om te voetballen en ook nog eens teveel discussie onderling. Het lag aan alles en iedereen behalve onszelf. Dat hebben we dan ook haarfijn in de rust uitgelegd. Snel alle neuzen dezelfde kant weer op en zie, het ging de 2^de helft direct veel beter. Vrijer, alsof er weer een last van onze schouders af viel. Dan kunnen ook wij, ELI D3, heerlijk vrij en vrolijk voetballen. Wat een verschil zeg! Dan kan het zeker wel. Niemand twijfelt daaraan. Waarom dan toch zo vaak in de eerste helft alles weggeven? De 2^de helft was dan ook onbeslist. 1-1. Wat resulteert is een totaal eindstand van 6-1.

Komende week weer thuis.

The 3 men in Blue.